Fragment rozdziału 1

DOSKONAŁOŚĆ NASZEGO ISTNIENIA

       Czytając tę książkę, można zauważyć, że piszę głównie o negatywnych doświadczeniach, że obrazuję tylko zachowania nieprawidłowe i ich konsekwencje. Wydać się może, że zbyt mało podaję pozytywnych przykładów naszych działań i bardziej skupiam się na tym, co jest złe, a nie na tym, jakie postępowanie byłoby dobre, by można było cieszyć się życiem i nie ranić przy tym innych.
       Ale pamiętaj: cokolwiek starałbym Ci się narzucić, a tym samym wskazać, jak powinieneś postępować, mogłoby się to właśnie okazać dla Ciebie ograniczające. Każdy z nas jest doskonały, ale i każdy z nas jest inny, ma inne potrzeby, pragnienia, talenty i zainteresowania. 
       Ja wiem, co jest dobre, przyjemne i korzystne dla mnie. Natomiast to, co jest korzystne dla Ciebie, musisz odkryć sam. Ja nie wiem, co jest dobre dla Ciebie i do czego Ty masz predyspozycje, ale wiem, że na pewno masz swoje talenty i możesz je wykorzystać.
       Prawda jest taka, że możesz mieć to, co jest najlepsze dla Ciebie i zawsze znajdzie się sposób na urzeczywistnienie tego.
       Jeśli się nadal zastanawiasz: „Co tak naprawdę jest dla mnie najkorzystniejsze i jak do tego dojść?”, to wiedz, że w momencie, gdy zaczniesz uwalniać się od ograniczających i bazujących na manipulacjach wzorców, wszystkie Twoje najlepsze predyspozycje i zdolności zaczną objawiać się same i sam znajdziesz najlepsze pomysły na to, jak je odkryć w sobie i jak je urzeczywistnić.
       Pamiętaj, iż prawidłowy tok rozumowania i własne kryteria życiowe należy odkryć samemu. Twoje myślenie i postępowanie, choć w pełni pozytywne, może się zupełnie różnić od zachowania i sposobu myślenia innych ludzi.
       Oznaką uwolnienia się od manipulacyjnych i ograniczających wzorców będzie brak obwiniania siebie i innych ludzi za wszystkie krzywdy i wtedy naturalne stanie się dla Ciebie intuicyjne postrzeganie świata. Wtedy przekonasz się sam o swojej doskonałości i odkryjesz swój własny sposób postrzegania prawdy na temat świata i rzeczywistości.
       Teraz nasuwa się pytanie: „Skoro jestem doskonały, niewinny i zasługuję na wszystko co najlepsze, to dlaczego moje życie było do tej pory właśnie takie? Dlaczego trafili mi się tacy rodzice i ludzie, którzy ugruntowali mnie w tych ograniczeniach?” 
       Otóż nikt Ci się nie „trafił”, a wybrałeś ich sobie wszystkich sam, bo prawda jest taka, że rodziców i warunki życiowe wybieramy sobie sami. Możesz zapytać: „Dlaczego tak się dzieje?” Dlatego, że rodząc się, przenieśliśmy na świat swoje problemy z przeszłości czyli ze swoich poprzednich wcieleń. Nieświadomie podjęte błędne decyzje i wyobrażenia w przeszłości mają wpływ na nasze obecne życie, naszą teraźniejszość, nawet jeśli powstały one przed naszymi narodzinami. Dlatego przyciągamy do siebie takich ludzi, którzy odnawiają nam wszystkie stare wzorce, wierzenia i ograniczenia. Innymi słowy, odradzamy się w podobnych warunkach, w jakich umieraliśmy i przyciągamy do siebie takich ludzi, którzy nas nauczają i dają nam dokładnie to samo, co my dawaliśmy innym i czego nauczaliśmy. 
       Na przykład, jeśli podtrzymujesz złość do kogoś, kto Cię skrzywdził i nie chcesz tej osobie wybaczyć, to w następnym wcieleniu przyciągniesz do siebie osobę, która krzywdzi Cię w podobny sposób tak, aby odnowić w Tobie stare urazy. Wszystko to po to, byś nauczył się wybaczania. Jeśli podjąłeś decyzję typu: „Umrę, a nie wybaczę!” to... umierasz, odradzasz się i prowokujesz otoczenie, aby dało Ci taką sytuację, która pozwoli na podjęcie tej samej decyzji. Czyli doświadczasz podobnej do wcześniej zaznanej krzywdy, aż w końcu postanowisz wybaczyć i zmienisz podjętą wcześniej decyzję. 
       Zastanów się! Skoro nie umiesz unicestwić swoich problemów za życia, to dlaczego miałyby one zniknąć wraz ze śmiercią Twojego ciała fizycznego?

       Twoje ciało umiera, ale Twoje problemy nie.

       Dlatego śmierć nie rozwiązuje żadnych problemów, a jedynie przenosi je nierozwiązane na następne wcielenie. Aby otworzyć się na pozytywne zmiany w przyszłości, najpierw musisz więc uzdrowić stosunek do swojej przeszłości i uświadomić sobie, że zmienić cokolwiek możesz jedynie teraz, gdyż odkładanie na przyszłość niczego nie rozwiąże.
       Oczekiwanie, że czas wszystko naprawi i wyleczy wszystkie rany, może okazać się złudne. 

Dla podświadomości zawsze istnieje tyko teraz. 
„Teraz”, które trwało w przeszłości jest dla niej
tym samym „teraz” trwającym w teraźniejszości 
i będzie tym samym „teraz” w przyszłości. 

       Dlatego podjęta w przeszłości decyzja, na przykład: „Teraz doświadczam krzywdy” pozostaje w podświadomości i nadal się materializuje w postaci doświadczanej krzywdy (niekoniecznie w taki sam sposób jak wcześniej).  Jest to fragment książki: DZIECI REGRESJI - Robert Krakowiak. WWW.DUCHOWA.PL
       Decyzja ta pozostaje w podświadomości dopóty, dopóki jej nie przeprogramujemy. W tym wypadku, dopóki nie wybaczymy i nie uznamy jej za swoją przeszłość. 
       Podam prosty przykład. Powiedzmy, że nie chcesz wybaczyć swoim rodzicom zaznanych przez Ciebie krzywd. Marzysz o tym, aby wreszcie się od nich wyprowadzić i poukładać sobie życie tak, jak sam będziesz chciał. W rzeczywistości zakładasz rodzinę i przyciągasz do siebie odpowiednie osoby (na przykład partner i własne dzieci), które odnawiają Ci wszystkie żale i urazy wyniesione z domu rodzinnego. 
Jako dowód tych twierdzeń niech posłuży przykład kobiety, która rozczarowana swoimi związkami z mężczyznami na okrągło powtarza: „Wszyscy mężczyźni są tacy sami!” Aż się prosi, żeby dodać: „-jak tatuś”. Czyli niewybaczony żal do ojca spowodował, że wszyscy mężczyźni przypominają jej o krzywdach doświadczonych z jego strony.
       Jeśli na przykład w dzieciństwie nauczyłeś się: „Teraz jestem mały, nie mogę samodzielnie podejmować żadnych decyzji i muszę słuchać dorosłych”, to dla Twojej podświadomości to „teraz” będzie trwać nadal. Dlatego, pomimo że będziesz czuł się już dorosły, to Twoja podświadomość będzie Cię prowokować do tego, byś znalazł sobie kogoś, kto będzie podejmował decyzje za Ciebie i będzie narzucał swoją wolę.

Wyuczone w podświadomości wzorce postępowania pozostają tam dotąd, 
dopóki ich nie przeprogramujemy, a krzywdy, dopóki ich nie wybaczymy...